Ze voorspelden lagere temperaturen, het moet gezegd, want we hebben het donsdeken terug uit de kast gehaald, want het is 's avonds slechts een kille 22°... ja je went snel aan de zuiderse temperaturen. Nu klagen doen we niet, maar meteo France sprak toch van een frissere periode, dus geen bikini weer dachten we, laten we lekker de toerist uithangen in een dorpje, je weet wel: kerkje terrasje... noem het een klassieke kapellekes-tocht. Nu frisser, dat had ik dan toch verkeerd begrepen want de airco in de auto was welkom en dat terrasje nog meer. Het eerste kapelleke bezochten we in Istres, de steegjes liepen nogal kriskras, geen kat op straat, dus kuierden we er op los. Het
Grieks oppidum op de uitstekende rots werd ons aangeraden door het groene boekje voor toeristen, maar eens boven hebben we het oppidum niet gevonden, het zal een fatamorgana geweest zijn. Onze auto hadden we achter gelaten onder een kerk, zo modern dat ik me afvraag hoe ze betaald is geweest (nu ja een dorp dat meer rotondes en vluchtheuvels kent dan België en waar je bovendien slecht 45 km/uur mag rijden, dat haalt volgens mij zijn inkomsten bij de toeristen zelf).
Grieks oppidum op de uitstekende rots werd ons aangeraden door het groene boekje voor toeristen, maar eens boven hebben we het oppidum niet gevonden, het zal een fatamorgana geweest zijn. Onze auto hadden we achter gelaten onder een kerk, zo modern dat ik me afvraag hoe ze betaald is geweest (nu ja een dorp dat meer rotondes en vluchtheuvels kent dan België en waar je bovendien slecht 45 km/uur mag rijden, dat haalt volgens mij zijn inkomsten bij de toeristen zelf).Het tweede kapelleke werd Miramas Le vieux, volgens onze gids het dorp bij uitstek waar menig Fransoos zijn zondagse borrel gaat drinken... Ook hier gaven enkel de spoken partij, maar de Brasserie-Glacier mislopen dat kan onmogelijk met twee mensen die ijs-verslaafd zijn. En deze keer was het bingo, eindelijk een heerlijke coupe, mooi gepresenteerd op een rustig terras, en vooral er was keuze te over... zoooooooo hoort het... (zou het uitgebaat worden door een Belg?). Op de terugweg stopten we nog even in Martigues, het Venetië van het Zuiden... och ja ze moeten per se een Venetië hebben in Frankrijk, maar de pastelkleurige huisjes hebben zeker enige charme.
Toen we onze auto in zijn privé-garage met parkeerwachter wilden plaatsen, stond de Franse pers ons op te wachten... Donna Ilse legde even haar haartjes goed, maar helaas ze stonden er voor Donna-Ma die haar podiumbouwers veel beterschap kwam wensen.
mmm ijs :)
BeantwoordenVerwijderen