Een verlengd weekend, voor de Cremers het ideale moment om eens af te zakken naar het Zuiden. Bezoek betekent voor ons, Catering, eens goed gaan eten (en drinken), maar bovenal ons Nederlands even bijschaven want het moet gezegd er sluipen af en toe zo van die Franse virussen in.
Het weekend werd dan vrijdagavond deftig ingezet met een diner sur la plage Pointe Rouge... jammiejammie. Buikjes rond gegeten en papa Bernard was zo vriendelijk ons terug naar de andere kant van de stad te brengen... ja echte waaghalzen zouden de metro nemen, maar zo echt zijn we nu ook weer niet. Wilhemina had het daar minder op begrepen en stuurde haar bolide richting Nice... Ze maken het hier ook zo moeilijk met al die bruggen en wegen.
Zaterdagochtend was het jagen... snel naar boven want La bonne mère is zeer geliefd bij de modale toerist, maar het uitzicht blijft even mooi, eens boven kan je onthaasten en de tijd nemen om elk
gerenoveerd steentje te bezichtigen. Daarna even een abdij binnenwippen, de Four de Navette bekijken en de dagverse groenten gaan keuren op Jean jaures... een voormiddag was weer eens te kort. In de namiddag komen die andere klassiekers aan bod: Palais Longchamps, La cathédrale, la vieille charité, Le panier en... het vuilste steegje van de stad. We mogen onze gasten toch niet de indruk geven dat Marseille pracht en praal is... de realiteit mag gezien worden. 's Avonds dineren we aan de vieux port... voor een keer kleurde deze blauw wit... OM speelde zijn laatste match onder leiding van die andere Belg.
Zondag wilden we het nog eens proberen: Cassis en de route des Crètes... Les Calanques hebben we nu al zo vaak aan de binnenkant gezien, dus deze keer wilden we de buitenkant wel eens bewonderen, we scheepten in en beleefde mooie taferelen op zee... Van al dat kijken en knopjes duwen (de digitale camera's) krijgt een mens honger, dus gingen we maar eens schuin tafelen, voor de verandering, gevolgd door een slenterende stimulans voor de spijsvertering, door de gezeligge steegjes van Cassis. Daarna kronkelden we de Route des Crètes in... en toen gebeurde het... een hond viel ons aan en de wolken ook trouwens.
Tijd o
m naar huis te gaan, want we hadden nog iets te vieren. Het feestvarken had nog heel wat pakjes open te maken en dat moest gebeuren bij een hapje en een glaasje uiteraard, dit keer ten huize Cremer-Scroyen.
Oh wat is het toch leuk om bezoek te hebben... (de placard staat terug vol bier... zoals het hoort bij elke goede belg), maar aan alle mooie liedjes komt een einde. Oost West thuis Pest???
Pinkstermaandag hebben we dan gebruikt om... jullie raden het nooit... schoenen te kopen. Wat een uitstapje moest worden om Jonathan van nieuwe sloffen te voorzien werd een waar festijn voor Ilse... Ach wie het schoentje past, trekke het aan... en het schoentje paste!
Spiegeltje spiegeltje aan de wand... wie is de volgende bezoeker in dit zonnige land?
