kom je door elk land.
Vrijdagochtend, stralend weer,
met pijn in het hart verliet Ilse Marseille
en in Eindhoven streek haar vliegtuig neer.
Jonathan zorgde voor de nodige animatie,
toen de Navette vertrok aan de Statie.
In Eindhoven aangekomen, sloeg het noodlot toe,
ja in mama Mia's voiture stond de trekhaak van die Hollandse koe.
(sorry vond niks beter rijmende op toe).
In België heeft Ilse zoveel mogelijk mensen proberen te zien,
Jonathan hield zich bezig met... wassen en plassen misschien?
De zondag was een waar festijn,
zou dat door de musical Sissi gekomen zijn?
Maandagochtend 'le trajet invers',
gelukkig stond er deze keer geen pers,
maar wel manlief,
Ilse's hartedief...
maandag 30 maart 2009
maandag 23 maart 2009
There is no spoon
Ondanks alles wat we jullie tot nu toe hebben wijsgemaakt, wonen we toch niet in een vieze, overbevolkte en gevaarlijke stad. We hebben bijgevolg gisteren even een wandelingetje gemaakt in onze achtertuin.
Excuses voor mogelijke onscherpte of overbelichting: de zon scheen nogal fel. Het had wat warmer gemogen, als er wind kwam hadden we toch een pull nodig.
Excuses voor mogelijke onscherpte of overbelichting: de zon scheen nogal fel. Het had wat warmer gemogen, als er wind kwam hadden we toch een pull nodig.
21 maart 2009
Vrijdag weer geen kaartjes in de bus... pffffffffff het zou een totaal andere verjaardag worden, gelukkig zou Jonathan er zijn.
Zaterdagochtend, ik heb niet zo veel zin om op te staan, de zon schijnt wel maar het is kouder dan anders... ineens huppelt Jonathan met zijn rugzak de slaapkamer binnen. Daar tovert hij plots massa'a kaartjes te voorschijn... hij had al mijn kaartjes onderschept, die geniepige schat van mij!!! Meer nog, er zaten verschillende cadeautjes in die tas... naar traditie ingepakt met zijn oranje inpakpapier waarvan hij vorig jaar bij mijn verjaardag een zeer grote rol had gekocht... ik vrees dat voor de rest van mijn leven mijn cadeautjes in oranje inpakpapier zullen zitten, maar de inhoud telt :). Om toch origineel te zijn had hij een cadeautje wel heel speciaal ingepakt, hij had gewoon de zak dichtgenaaid... en mij dan nog durven wijsmaken dat hij niet creatief is... Na heerlijke koffiekoeken van de bakker gegeten te hebben, zijn we naar de markt geweest en in de namiddag gaan zwemmen. 's Avonds mij nog lekker later verwennen chez Noël. Jonathan wilde geen nieuw restaurant proberen, hij wilde mij een eventuele ontgoocheling besparen op mijn verjaardag, lief he, en de pizza's waren weer overheerlijk. Daarna heb ik mezelf verwend, een grote Kriek Lindemans, paprika chips en een ontroerende DVD... mijn verjaardagsfeestje was geslaagd. Bedankt schat en iedereen voor de kaartjes, e-cards, sms'jes, en facebook berichten.
Zaterdagochtend, ik heb niet zo veel zin om op te staan, de zon schijnt wel maar het is kouder dan anders... ineens huppelt Jonathan met zijn rugzak de slaapkamer binnen. Daar tovert hij plots massa'a kaartjes te voorschijn... hij had al mijn kaartjes onderschept, die geniepige schat van mij!!! Meer nog, er zaten verschillende cadeautjes in die tas... naar traditie ingepakt met zijn oranje inpakpapier waarvan hij vorig jaar bij mijn verjaardag een zeer grote rol had gekocht... ik vrees dat voor de rest van mijn leven mijn cadeautjes in oranje inpakpapier zullen zitten, maar de inhoud telt :). Om toch origineel te zijn had hij een cadeautje wel heel speciaal ingepakt, hij had gewoon de zak dichtgenaaid... en mij dan nog durven wijsmaken dat hij niet creatief is... Na heerlijke koffiekoeken van de bakker gegeten te hebben, zijn we naar de markt geweest en in de namiddag gaan zwemmen. 's Avonds mij nog lekker later verwennen chez Noël. Jonathan wilde geen nieuw restaurant proberen, hij wilde mij een eventuele ontgoocheling besparen op mijn verjaardag, lief he, en de pizza's waren weer overheerlijk. Daarna heb ik mezelf verwend, een grote Kriek Lindemans, paprika chips en een ontroerende DVD... mijn verjaardagsfeestje was geslaagd. Bedankt schat en iedereen voor de kaartjes, e-cards, sms'jes, en facebook berichten.
zondag 15 maart 2009
Lentekriebels
Het was carrefour-tijd, zo'n leuke activiteit die altijd een hele namiddag in beslag neemt. De dame aan de kasse leek wel verwonderd dat wij jonge Belgen twee reuze winkelkarren vol konden betalen, nu met je carte-bleu visa kan alles en ben je safe voor brand... insider, je moet hiervoor de lokale reclame zien... (Beeld je in je staat aan de kassa wil betalen en door het gebruiken van een cheque stoot je die kaars om bij het signeren, vlammenzee gevolgd door brandalarm en een hele winkel die nat gesproeid wordt, mensen zien niks meer en rijden tegen de rekken, dan bevriest het beeld, de tijd draait terug en je beslist toch maar met je bankkaart te betalen... HILARISCH de reclame hier, staan wij dan zoveel verder? Vandaag de dag lijkt het ons toch logisch om met je kaart te betalen, niet?).
Zondagochtend was het wakker worden met het geluid van fluitende vogeltjes (en wat motorgebrom op de achtergrond) wat kan de lente toch zalig zijn... Je huppelt naar de bakker, koopt een verse boule tranchée, jammer dat madamme x geen brood kan inpakken, ze wurgt het brood in een zakje, het middelste sneetje zit bovenaan, de topjes verspreid in de zak en de rest is dubbelgevouwen (niet noodzakelijk ongeveer in het midden)... tsssssssss die Fransen moeten nog veel leren! Je beslist een ochtendwandeling te maken, koopt een baguette, bijt er (comme il faut) al een topje af... Een luchtig truitje mee en meer heb je niet nodig voor een relaxe namiddag in de zon... In de namiddag stond de 'oude' oude haven Le Vallon des Auffes op het menu, hier kan je heerlijk op de rotsen zitten of al zonnen in bikini...
Oh ja, deze moet me al een tijdje van het hart: Heb ik al ooit verteld dat Fransen hun ' sacoche' op een andere manier dragen dan wij??? Bizarre, ze dragen hun sacoche zoals mijn overgrootmoeder dat deed, zo over de arm in de vouw van de elleboog hun hand steekt een beetje omhoog, ziet er allemaal chique uit, maar ik heb het al meermaals geprobeerd en ik krijg daar krampen van in mijn bovenarm en vingers... Hoe dan ook het valt zodanig op dat de mensen meteen zien dat ik niet uit Frankrijk kom...
Morgen begint Jonathan in het labo... om jawel hoor 8u15... gniffel gniffel ;)
à+
Zondagochtend was het wakker worden met het geluid van fluitende vogeltjes (en wat motorgebrom op de achtergrond) wat kan de lente toch zalig zijn... Je huppelt naar de bakker, koopt een verse boule tranchée, jammer dat madamme x geen brood kan inpakken, ze wurgt het brood in een zakje, het middelste sneetje zit bovenaan, de topjes verspreid in de zak en de rest is dubbelgevouwen (niet noodzakelijk ongeveer in het midden)... tsssssssss die Fransen moeten nog veel leren! Je beslist een ochtendwandeling te maken, koopt een baguette, bijt er (comme il faut) al een topje af... Een luchtig truitje mee en meer heb je niet nodig voor een relaxe namiddag in de zon... In de namiddag stond de 'oude' oude haven Le Vallon des Auffes op het menu, hier kan je heerlijk op de rotsen zitten of al zonnen in bikini...
Oh ja, deze moet me al een tijdje van het hart: Heb ik al ooit verteld dat Fransen hun ' sacoche' op een andere manier dragen dan wij??? Bizarre, ze dragen hun sacoche zoals mijn overgrootmoeder dat deed, zo over de arm in de vouw van de elleboog hun hand steekt een beetje omhoog, ziet er allemaal chique uit, maar ik heb het al meermaals geprobeerd en ik krijg daar krampen van in mijn bovenarm en vingers... Hoe dan ook het valt zodanig op dat de mensen meteen zien dat ik niet uit Frankrijk kom...
Morgen begint Jonathan in het labo... om jawel hoor 8u15... gniffel gniffel ;)
à+
woensdag 11 maart 2009
Als...
de post niet staakt, de briefwisseling niet verloren gaat EN de algemene postbode zijn werktempo stabiel houdt dan komt hopelijk vrijdag (lees waarschijnlijk dinsdag, want de internationale post naar Beverlo gaat zelfs sneller) een brief uit Parijs aan... Die brief zou naar het schijnt een hoop info bevatten die omschrijft dat Jonathan Cremer, Belg van origine, laborant van opleiding, beschikt over de nodige competenties om gedurende enkele jaren te werken in een Frans laboratorium.
Enfin, dit alles om te zeggen dat na Inserm Marseille en Inserm Parijs, nu ook Sidaction zijn kandidatuur goedgekeurd hebben... Anderhalve maand na het verdict van Prof. Cau dat JC de geschikte kandidaat is om samen met Sophietje (maar niet zo ver van mijn labo... dus ik houd een oogje in het zeil) de bloedstalen onder de loep te nemen, is de administratieve molen rond-gedraaid... een muis bevalt zelfs sneller (voor de leek een muis is zo'n 19 à 21 dagen zwanger, wat is de natuur soms oneerlijk!). Als nu zijn contract snel in orde gemaakt wordt, kan hij hopelijk deze maand zijn geliefkoosde pipetten en andere labo-instrumenten terug koesteren. Proficiat schattie!!!
Nog een klein detail: het madammeke van de meteo heeft de lente aangekondigd... dit weekend krijgen we hier temperaturen tot 21°... kwestie van toch iets positief te zeggen over dit Kaas en Wijn- land.
Enfin, dit alles om te zeggen dat na Inserm Marseille en Inserm Parijs, nu ook Sidaction zijn kandidatuur goedgekeurd hebben... Anderhalve maand na het verdict van Prof. Cau dat JC de geschikte kandidaat is om samen met Sophietje (maar niet zo ver van mijn labo... dus ik houd een oogje in het zeil) de bloedstalen onder de loep te nemen, is de administratieve molen rond-gedraaid... een muis bevalt zelfs sneller (voor de leek een muis is zo'n 19 à 21 dagen zwanger, wat is de natuur soms oneerlijk!). Als nu zijn contract snel in orde gemaakt wordt, kan hij hopelijk deze maand zijn geliefkoosde pipetten en andere labo-instrumenten terug koesteren. Proficiat schattie!!!
Nog een klein detail: het madammeke van de meteo heeft de lente aangekondigd... dit weekend krijgen we hier temperaturen tot 21°... kwestie van toch iets positief te zeggen over dit Kaas en Wijn- land.
zondag 1 maart 2009
Zelfs het Franse weer is chauvinistisch
Vandaag zijn we er eindelijk toe gekomen om onze auto eens grondig te wassen, het was er warm, droog en windstil genoeg voor. Met emmer, spons en zeemvel gingen we het vuil driest te lijf; het dak en de ruiten blonken al, de rest moest nog eens grondig gespoeld worden. Jonathan gaat in zeven haasten een nieuwe emmer water halen, want naar goede Marseillaanse traditie stonden we voor de zoveelste keer fout geparkeerd. Terug beneden gekomen...regent het toch wel zeker! Een heel weekend behoorlijk deftig weer, en valt de voorspelde regen toch wel net als wij onze auto wassen. En die tien minuten regen zijn waarschijnlijk ook het enige dat we hier voorlopig van nattigheid te zien zullen krijgen.
De ouders van Ilse hebben wat meer geluk gehad met het weer. Ze zijn van maandagnamiddag tot donderdagochtend in Marseille geweest, voor een flinke bevoorrading en een kleine visite. :)
Op dindsdag en woensdag heb ik hen op sleeptouw genomen doorheen heel Marseille: Stade Vélodrome, Quai des Belges, la Canebière, le Panier, meerdere kerken, een park en het openbaar vervoer; alles moest zwichten voor ons sneltreintempo. De zon vond het goed - en wij haar ook - de wind had soms andere ideetjes.
We zijn allemaal samen ook voor de eerste keer op restaurant geweest, en tegen verwachtingen in viel het heel goed mee! Het was lekker, er kropen geen kakkerlakken over de vloer, de biefstuk was (naar het schijnt) mals en goed gebakken, en de frieten waren zelfs vergelijkbaar met de goeie Belgische. We weten waar we nog wel eens geld zullen gaan spenderen.
Over geld gesproken, ik heb voorlopig nog steeds geen werk. De Franse bureaucratische molen is nu helemaal stilgevallen, aangezien het mens dat bij Sidaction een antwoord moest geven of men ermee akkoord ga dat ik als laborant op het project werk, het nodig vond om twee weken vakantie te nemen zonder eventjes iets te laten weten. Ze zijn hier niet bekend met het concept dat sommige mensen wíllen werken... Hopelijk weet ik dinsdag meer, duimen allemaal.
De ouders van Ilse hebben wat meer geluk gehad met het weer. Ze zijn van maandagnamiddag tot donderdagochtend in Marseille geweest, voor een flinke bevoorrading en een kleine visite. :)
Op dindsdag en woensdag heb ik hen op sleeptouw genomen doorheen heel Marseille: Stade Vélodrome, Quai des Belges, la Canebière, le Panier, meerdere kerken, een park en het openbaar vervoer; alles moest zwichten voor ons sneltreintempo. De zon vond het goed - en wij haar ook - de wind had soms andere ideetjes.
We zijn allemaal samen ook voor de eerste keer op restaurant geweest, en tegen verwachtingen in viel het heel goed mee! Het was lekker, er kropen geen kakkerlakken over de vloer, de biefstuk was (naar het schijnt) mals en goed gebakken, en de frieten waren zelfs vergelijkbaar met de goeie Belgische. We weten waar we nog wel eens geld zullen gaan spenderen.
Over geld gesproken, ik heb voorlopig nog steeds geen werk. De Franse bureaucratische molen is nu helemaal stilgevallen, aangezien het mens dat bij Sidaction een antwoord moest geven of men ermee akkoord ga dat ik als laborant op het project werk, het nodig vond om twee weken vakantie te nemen zonder eventjes iets te laten weten. Ze zijn hier niet bekend met het concept dat sommige mensen wíllen werken... Hopelijk weet ik dinsdag meer, duimen allemaal.
Abonneren op:
Posts (Atom)