zaterdag 20 februari 2010

Buikpijn

De voorbij weken behoorlijk wat buikpijn gehad van de belastingen hier, we zijn zo eens beginnen rekenen en dat gaat ons hier een bom geld kosten. Bovendien betalen we hier ook woontax... en blijkbaar wonen we in een luxe appartement: pas op blijf zitten: we hebben een apart wc, centrale verwarming en een lift... dus ja we mogen meer betalen. Ik viel bijna achterover. Komt daar nog bij dat die tax 3X zo duur is als in Parijs. Jajaja we leven in het mondaine Marseille :). Vanaf nu reken ik die tax door aan mijn logés, over een maand komt mijn broer af en daarna die van Jonathan, tjing tjing.
Buikpijn en Jonathan is een uiterst zelden combinatie, toch werd de heer des huizes geveld door klassieke 'gastro' zoals ze dat hier noemen. Resultaat: drie dagen thuisblijven en min twee kilo. Daarom trokken we vorig weekend naar de 'Salon du Chocolat'. Dit mega-evenement opende voor het eerst zijn deuren in Marseille. Dus wij als officiële proevers mochten daar niet ontbreken. Toch keerden we een beetje teleurgesteld terug. Er waren voornamelijk tabletten chocolade en geen mooie figuurtjes zoals bij onze Belgische chocolatiers. Toch laat ik jullie wel even watertanden bij enkele toppers: Chocolade lippenstift, chocolade wijn, en chocolade met lavendel. Na een uur hielden we het er voor bekeken, van teveel chocolade proeven krijg je... inderdaad: buikpijn.
Buikpijn van het lachen kregen we de laatste tijd geregeld door de zotte stoten van de Fransmannen. Zo heb ik in het animalium nu twee vuilnisbakken. Een voor de bedding van genetisch gemanipuleerde muizen en een voor de bedding van gewone muizen. Er heerst hier in Frankrijk nogal een fobie rond alles wat OGM (organisme génétiquement modifié) is. Nu gezien al het afval of uitwerpselen van proefdieren niet in de menselijke voedselketen komen is het mij nog steeds een raadsel waarom ik het moet sorteren. Een ander ei hebben we te pellen met onze buurman. Sinds 12u deze middag zitten wij zonder water. Gelukkig hebben we een dappere buurvrouw die regelrecht uit de Ulfortstraat zou kunnen komen, ze is nl van alles op de hoogte. Ze legde ons uit dat ze de buurman had horen prutsen aan de waterkranen. Jonathan heeft dan onze waterkraan en die van de buren weer opengedraaid. De prutser was dus op vakantie vertrokken en vond het blijkbaar nodig niet enkel zijn kraan maar ook die van de buren dicht te draaien.

Een dikke voorjaarskus (vandaag 25° op het terras, de handschoenen zijn passé...)

Ilse en Jo

zondag 7 februari 2010

Glanum





Helaas eindigde deze dag een beetje in mineur. Op 500 m van ons deur viel vlak voor onze voeten een 83 jarige achterover op de vieze vuile stoep in haar straat. We snelden haar ter hulp, haar zoon die in zijn wagen het tafereel had moeten aanzien, kon de ambulance bellen met de gsm van Jonathan. Reeds 20 minuten later verscheen het rode lawaaierige voertuig... Ik hoop dat ze er vanaf komt met een enkele hechtingen, maar vrees een beetje voor schouder en heupen.

woensdag 3 februari 2010

Galstenen

Van de leuke tijd en bakstenen in Toulouse, regelrecht naar een levercrisis in Marseille. Tijd om de gal(stenen) te spuwen:
-ik moest een enquete invullen, en ze zouden die 24h later komen ophalen, nogal moeilijk als je voor je werk in Toulouse zit en dan krijgt een braaf meisje zoals ik zo'n onbeleefde waarschuwing aan de deur geplakt. Voor straf heb ik de enquête in het Engels ingevuld. Frankrijk- België: 0-1
- Jo zijn bankkaart werkte weer op krediet, dat was ook al zo voor die schoenen die we samen in Aix gekocht hebben in drie keer halen ze dat bedrag eraf, maar je betaalt daar wel interest voor he, en nu had hij dat opnieuw voor met zijn metro-abonnement, in totaal 10 euro interest erbij. Ik was kwaad. De afzetters, en zo zonder dat te vragen he dat is ineens hup geactiveerd. Nogal een geluk dat ik een fervent PC-banker ben want anders zie je dat niet eens. Dus via mail brulde Jo zijn ongenoegen en de zaak is zo goed als opgelost. Frankrijk-België: 0-2
-MCA wilde mijn resto bonnekes zien, ik had op voorhand gevraagd of ik ze moest bijhouden want ze betalen hier 1 vast bedrag, 15 euro per maaltijd, als je op verplaatsing werkt. Iedereen zei nee dat moet niet. Nu wilde madam ze toch zien. Of ik wel degelijk aan dat budget kwam. Ja hallo, mijne lasagne met cola was al meer dan 16 euro... Als ze de volgende keer nog moeilijk doet: Geen eten = geen werk, ne.... Gelukkig had ik de rekeningen toch maar bijgehouden, vertrouw geen vreemde mensen zeiden ze me vroeger altijd. Frankrijk-België: 0-3
-Onze luxe-voiture hebben ze vorige zaterdag verkracht, op de parking van de carrefour nog wel, en wij zaten er bij en keken er naar. De onnozelaar van dienst (een Fransman uiteraard) wilde dan nog vluchtmisdrijf plegen. Jonathan stoof op hem af en gooide zich met volle gewicht voor die Franse blikken doos op wielen. Na verwoede ontsnappingspogingen is hij gekraakt en uitgestapt... haaaaaaa lees ook: De Bello Gallico: Horum omnium fortissimi sunt Belgae. Frankrijk-België: 0-4

Eigen stoef stinkt zeggen ze wel, toch voelen wij ons hier zeker niet suprieur, maar gedurende de voorbije januari maand werd ik meermaals met mijn neus op de feiten gedrukt: Belg zijn is iets fantastisch, maar in Belgïe mogen wonen moet vanaf heden als een voorrecht beschouwd worden en slechts 10.000000 aardbewoners kunnen daarover meespreken.

Ilse en Jo