Christmas

Kerstmarkten zijn hier toch anders dan bij ons, toch was de trip naar Avignon hartverwarmend. Een kerstmarkt op en top zoals je ze enkel in de Provence kan vinden: Santons, chocolade, drank, treize dessert, crêpes-nutella...

Inauguration de la Maison Gastronomique Belge à Marseille

Vrijdag was het zover de frituur van Werner werd officieel geopend door:

Philippe Bostem, Consul général de Belgique à Marseille
Didier Reynders, Vice-Premier ministre, Ministre des Finances et des Réformes Institutionnelles
Denis Ducarme, Député fédéral
Gilles Foret, Conseiller communal de la ville de Liège
Frédéric Poitou, Maire adjoint de Coudoux, Conseiller Communautaire

I. S., Belg, Vlaming, Limburger, wetenschapper, zwemster, zwemtrainster van de stad Beringen

J. C., Belg, Vlaming, Oost-Vlaming, wetenschapper, klarinetist en basklarinetist van de stad Beveren

De receptie was voortreffelijk: champagne, Vlaamse quiche, witloofsoep, toostjes met prepare EN neuzekes... Overigens was een kopie van manneke pis van de partij en een stuk van het Atomium deed dienst als decor. We hebben een hele avond gezellig kunnen kletsen met echte landgenoten en ja hoor zelfs het Nederlands was de taal van de avond in ons groepje. Natuurlijk is zo'n moment het uitgelezen moment om eens met de Fransen te lachen... onderwerpen als "kuisen met Franse slag", staken, wegwerpcultuur, hun onderwijssysteem, de calenques, enkele beglazing en ga zo maar door lieten we dan ook niet onbesproken.

Zoals gewoonlijk waren de frieten van Werner echt Belgisch en bij het buitengaan waren menig Belgen een beetje in de wind (letterlijk en figuurlijk) omdat het gouden vocht eindelijk nog eens hun slokdarm had kunnen spoelen.

Xmas cookie rehearsel

Sinterman :)

Deze ochtend waren de borden gevuld met speculaas, chocolade en mandarijntjes: wie zoet is krijgt lekkers... het zal aan de juiste parfum gelegen hebben denk ik ;). De Fransen zijn al een etappe verder hier is het al kerstmis wat de klok slaat, sinterklaas bezoekt hen niet, ah nee wie stout is de roe.

To lose

Waar menig Europeanen zich door de sneeuw ploeteren en klagen en zagen dat het toch wel erg koud is voor de tijd van het jaar, heb ik andere katjes te geselen, overigens valt er hier geen enkel sneeuwvlokje te bespeuren. In januari mag ik voor een laatste keer een uitmatch spelen in Toulouse. Ik moet er muizen een prikje in de staart gaan geven, want MCA vertrouwt geen Toulousiaan. Dus dat betekent weer via de marché passeren om een smerig hotel te reserveren, weer een lange treinrit, weer verplicht op restaurant gaan, en nooit een cent van dit alles terugzien. Maar we leren bij, we laten ons niet doen, we plannen een gerenoveerd hotelleke te kiezen, nemen een directe trein en hopen dat de eindejaarsperiode het beste in de mensen naar boven brengt. De plannen waren nog geen minuut oud of ze werden al afgeblazen. Daar heb je die kl*te marché weer, die beweert dat er geen kamer vrij is voor twee personen, hoewel de hoteleigenaar het tegendeel beweert. Delphine onderneemt nu actie, we schieten geen geld meer voor, dan zullen het twee aparte kamers worden, ben benieuwd of het zal lukken. De trein mochten we eerst niet nemen, want er was een budget voor het vliegtuig, jajaja Marseille-Toulouse met allerlei gevaarlijke producten in de handbagage zoals formol, kendall insuline spuiten en dissectiemateriaal, ik denk het niet, ik heb geen zin om de rest van mijn leven in het cachotte te zitten. En dan hebben we het nog niet over het kritieke punt van de missie gehad... wordt het nodige voedsel vergoed of niet??? MCA wil niet... en dan maar zeuren dat we te mager zijn... niet moeilijk als je een week lang niet kan eten. Om dit alles nog een klein extra Frans tintje te geven voeg ik er even aan toe dat onze secretaresse met dit alles een ganse dag is beziggeweest, hoewel wij haar gisteren een lijst gegeven hebben met de uren van de trein, het hotel en de nachten te boeken. En dat de algemene bevolking manuren betaalt om nutteloos werk te verrichten van een secretaresse dat kan allemaal maar howwww een hotel boeken moet uit de marché, want er moest maar eens familielid van mij een hotel hebben in Toulouse, ik zou die persoon kunnen bevoordelen met geld van Jan met de Pet.... Wel bij deze nonkelke, bij mijn volgende missie kom ik zeker bij jou logeren, beloofd, I have nothing to lose.