Dat Fransen gek zijn bewijst nog maar eens mijn volgende paragraaf:
Ik begeleid al even mijn collega Aurelia met een start to run programma, dus driemaal per week gaan we lopen. Afgelopen woensdag vroeg ze me om na het lopen even mee een bloemetje te gaan kiezen. Ik beloofde haar mee te gaan, maar maakte haar duidelijk dat ik geen bloemenmie ben, dus dat ze op niet te veel vakkundige kennis moest hopen. Nieuwsgierig als ik ben heb ik haar uitgehoord voor wie ze wel bloemen wilde halen. Na een raar verhaal over haar schoonzus en wat getreuzel in de winkel, koos ze een prachtige orchidee. Het enige wat naar mijn mening de titel bloem waardig is, maar dat doet niet ter zake. We wandelen terug naar huis met de orchidee en op de plaats waar onze wegen scheiden volgt de volgende zin: tu vas me tapper, mais tiens l'orchidee est pour toi. Et ben dis donc, ik stond perplex. Blijkt nu dat het allemaal in opdracht was van haar mama, om ons te bedanken voor de fles Zizi Coincoin die we uit België meegebracht hadden. De fles die wij anderzijds cadeau gedaan hadden omdat Aurelia onze elektriciteit-man heeft binnengelaten tijdens ons verlof. Een half uur laten flaneert Jonathan het appartement binnen en dacht dat ik de slag van de molen had gekregen en een orchidee had gekocht om onze verjaardag te vieren, ik speelde even het spelletje mee en zei dat ik ze voor de deur gevonden had en ervan overtuigd was dat ze van hem kwam.
Ondertussen heeft de orchidee haar plaats gekregen in onze living en nog voor dag en dauw staat Jonathan op om haar te verzorgen, te bewonderen...
Tot de volgende!



