... geeft je vleugels.

Hallooooooo weer blogtijd en eigenlijk hebben we niet zo heel veel te vertellen. De week was veel te snel om, maar het was een week met wetenschappelijke resultaten EN ik heb minstens 2,5 km gezwommen in het zwembad om de hoek... (toch belangrijk om te vertellen dat de kleedkamers geheel vernieuwd werden). Om Jonathan te plezieren bezochten we voor de maandelijkse carrefour-roof, de ikea. Je komt daar nooit buiten zonder iets te kopen, zei Raf ons vorige week nog. Vrekken als we zijn, lukte het ons aardig om aan de vele snuisterijen te weerstaan, tot we aan de uitgang kwamen... Torenhoog stonden ze gestapeld, die groene stekelige plantjes, en Jonathan wil al zo lang groen in huis, dus hebben we twee prachtexemplaren van de cactuseae geadopteerd, de koop van de eeuw! In de carrefour was het hetzelfde liedje als anders. Thuisgekomen, begonnen we ijverig al de aankopen weg te steken, onze cactussen een eervolle plaats te geven en het afval weg te ruimen. Enkele uren later kwamen we tot de vaststelling dat we de naam van onze kinderen niet kenden en de dozen, ja die lagen al in een container op straat. Zoals menig Marseillaisen, zonder enige vorm van scrupules, trokken we naar buiten en ... nee... we hebben gekeken maar wij Belgen grabbelen niet in een vuilniscontainer.

Ha vandaag was het hoogdag in Marseille, de allereerste Red Bull Flugtag vond plaats hier op het strand van Marseille... dus wij gingen een kijkje nemen samen met 10000den anderen. Jammer dat de deelnemers niet doorhadden dat je dat drankje moet drinken om vleugels te krijgen... want zowat elke team verzoop met vliegtuig en al snel in de Middellandse Zee. Aangezien de organisatie mij niet op de VIP lijst had gezet, vloog ik na enige tijd terug naar huis...

Volgend weekend wordt weer spectaculairder, een nieuwe maand begint en dus hebben we ook een oktober-logee(ke).

xxx

Chambre d'hôte:' les petits Belges'

De voorbije week was vooral nat naar Zuiderse normen. En de voorspellingen voor het weekend waren in hun eerste versie niet minder droog. Vrijdagavond 22u, we zitten vol spanning de vluchtgegevens van FR6506 (met een lading chocolade) te volgen en ineens boem-patat onweer nummer (ik ben de tel kwijt) van de dag. Een trein ontspoort en ze sluiten de luchthaven van Marseille. Oh nee het zal toch niet waar zijn zeker. De woorden arrivée en cours waren dan ook zeer verlossend en stipt om 22u42 stond Raf in Franrkijk aan de grond... de natte grond.

Zijn eerste ochtend zal er een zijn om niet snel te vergeten, met de natuurlijke wekker van de weergoden. We zagen ons dagje Avignon al verdrinken. Na een bezoek aan de markt van Marseille trokken we uitgerust met regenjassen, paraplu's, picknick en onze GPS naar stad van de Pausen. Eens aangekomen klaarde het op en konden we genieten van een mooie namiddag in deze bijzonder charmante stad. Het paleis van de Pausen was de moeite, de Nederlandse speaker in onze audioguide, daarentegen, werd vaak doorgespoeld. Een geslaagde dag dat moet gevierd worden en we haalden maar al te graag nog eens een fles cava boven.

De parel van Marseille zijn 'les Callanques' en de weergoden waren zondag in feeststemming. Callanque de Sugiton was ons picknick-, klim, zwem en rustdoel. Hier is het wel opletten voor vallende rotsblokken, bewegende zeeëgels en agressieve vissen.

Na een sportieve namiddag hebben we de energiereserves moeten aanvullen in een van de vele restaurantjes aan de vieux port.

Je hebt Marseille niet gezien als je 'La bonne mère' niet gaat begroeten, dus trok Raf er maandag alleen op uit terwijl wij voor het brood op de plank gingen zorgen.

Deze ochtend heeft kabouter Raf de afwas gedaan en daarna vertrok hij moe maar voldaan terug naar Eindhoven.

Wij kunnen terugkijken op een zeer leuk en vooral relax weekend.

faire avec...

Een eerste werkweek zit er weer op en die was zwaar vooral op emotioneel vlak. 4 weken vakantie vol van warmte en liefde deden volledig vergeten dat er in het zonnige Zuiden andere regels gelden. 'Survival of the fittest' Want hoe breder de rug hoe beter, gelukkig heeft het zwemmen of het muurklimmen de nodige fundamenten gelegd voor een olifantenhuid, want de roddeltantes waren ook uit vakantie en hebben het deze week goed laten merken. Ik houd me sterk dat er hier een aantal rondlopen die groen zijn tot aan hun tenen, groen van jalouzie... Nu gelukkig heeft elke afdeling hier slechts 10% marsmannetjes en weegt dat niet op tegen het plezier dat je beleeft met de aardse collega's. En fit kan je inderdaad beter zijn, want De griep A teistert La France en dat wil zeggen dat rampenplan fase 3 klaar ligt. Alles wordt in gereedheid gebracht voor een mogelijke sluiting van 6 tot 8 weken van scholen, universiteiten en noem maar op... ah ja zelfs na 6 weken vakantie of meer wil menig Fransman alles uit de kast halen om toch maar niet te moeten werken. :)

Verder bleef alles bij het oude: Jonathan analyseerde er op los met de bloedstalen van zijn cohort en Ilse bracht haar eerste muizenoffers. Ook in buurt van Blancarde lijkt niets veranderd: de bakkerin schudt nog altijd het brood door elkaar, de honden zijn ook van de partij en onze krijsende buurjongen heeft jammergenoeg ook zijn stembanden nog. MAAR die andere bakker heeft een snijmachine gekocht en de bakkerin daar heeft een opleiding genoten in België denk ik want zoals het hoort steekt ze zachtjes de sneetjes brood in een zakje en overhandigt dat met een reuze glimlach... Een grote teleurstelling was gisteren de confrontatie met de redster van la piscine... het zwembad in onze hof, zeg maar, zal nooit meer open zijn op zaterdag, al het water is verhuurd aan de zwemclub... een dag van lokale rouw werd dan ook afgekondigd en Ilse stond al snel terug voor de deur met een droog badpak... Stilletjes groeit de wens naar het aanleggen van een eigen zwembad... een long pool, 1 baan, 25 m lang... Maar dat zal bij een wens blijven tenzij de research enkele verrassingen in petto heeft.

Volgende week wordt een spannende week, Jonathan tracht het record te breken van 11 patiëntenstalen, Ilse laat voor zich werken terwijl ze op congres belangrijke personen ontmoet en last but not least vrijdag krijgen we bezoek van straf Rafke... Voorlopig zijn de weergoden nog wat in de war want ze willen volgende week een waterparty organiseren, maar ik hoop dat ze tegen vrijdag toch hun beste beentje voorzetten.

Vele groeten vanop ons terras (met een fruitige Riesling in hand),

Ilse en Jo