Frituur: "Fochke"

La Camargue

Ik zie jullie, onze lieve lezers, al denken wordt er daar nog gewerkt in het Zuiden? Ja er wordt nog gewerkt, hard zelfs, en nee we hangen niet constant de toerist uit. Maar we moeten toch op zijn minst de top tien van het Zuiden gedaan hebben vooraleer we weer voet aan wal zetten in België. Bovendien worden familiebezoekjes altijd zeer erg gewaardeerd, want dat betekent een nieuwe levering van Belgian quality food. De paaseieren zijn nog niet op, maar we vonden het hoogtijd om onze frigo te vullen met Belgisch schuimend vocht. Al bleef deze levering spannend en spectaculair tot op het laatste moment. Opa's hart besloot 10 dagen voor afreis dat het een batterijtje nodig had en de Franse spoorwegen waren weer maar eens 'en grêve'. Maar de aanhouder wint. De auto van Bernard vertrok donderdag met een volle koffer EN oma en opa op de achterbank richting het Zuiden. Jacob eiste vrijdag zijn zitje in de TGV op. En zo konden wij zaterdag ons verlanglijstje met een brede smile in ontvangst nemen... Anne voorzag nog een leuk extraatje: Jaja beste lezers, de eerste frituur in Marseille is bijna een feit, we hebben nu een frifri met alle accessoires, ideaal om heerlijke frietjes te maken zoals alleen de mama's dat kunnen. (opening voorzien in het tweede semester van 2010).

Met z'n allen hebben we twee dagen de Camargue doorkruist: een boottochtje op de wateren van de camargue, een wandeling in Les Saintes Maries de la Mer, een kerkdak-beklimming, flamingo-spotting, de stadswallen van Aigues-Mortes, de salines. Deze streek herbergt ontelbaar veel witte paarden, als er bij elk exemplaar een prins hoort dan kan ik jullie verzekeren, dames, this is the place to be ;).

Geniet vooral mee van de foto's:

Op het dak van de kerk in Les Saintes Maries: Hoe moet ik nu naar beneden?
Geen paniek: Opa is komende om me te redden
Alles draait om hoop, geloof en liefde
De prins was weer nergens te bespeuren, gelukkig was Opa er wel
Starring: Opa, Oma, Jo aka de prins, Jacob, Anne en Bernard

Camera: Ilse aka de prinses gered door opa

Publieke WC

Ik moet jullie eigenlijk nog vertellen wat ik gisterenavond gezien heb: ik stond voor de venster en ineens zag ik weer zo een madam, de vuilbak-container doorzoeken, ze koos zich een oude broek en een lege fles water. Even later riep Jonathan:" Ooooooooooooh neeeeeeee dit is erover. Die vrouw heeft haar broek naar beneden gedaan". Ik verplaats mij discreet naar het balkon om op de eerste rij te staan, en ja hoor daar zat ze gehurkt met haar broek naar beneden naast die container, daarna wreef ze zo eens met die vuilnis-broek (ik veronderstel aan haar achterste) en ja hoor met die broek bedekte ze iets en ik zag een natte lijn lopen richting de stoeprand. De eerstvolgende minuten heb ik me daar een vies gezicht getrokken.... Ongeloofelijk; Zelfs al je arm bent kan je toch je trots hebben niet.... ? En dan te bedenken dat we in een betere buurt van Marseille wonen. Ik wil dus niet weten welke taferelen er zich in het Noorden afspelen. Enfin dit moest me toch even van het hart.

Côte d'azur...

Twee toeristen op een bankje in Cannes

Een kakke-trees voor de camera

Glasblazers in Biot

Biot

Monte-carlo

Jachthaven Monaco

Oceanografisch museum: vis

Paleis van Albert II van Monaco

Menton: giant paasei (jammie)

Place Massena: Nice

La coline

Twee toeristen

Ijsjes

De Côte d'Azur of ook wel Côte de béton voor de hater van massa toerisme, moet je best verkennen voor de Hollanders met de sleurhutten en heel hun hebben en houden tot karnemelk toe de regio onveilig maken. Om straf Rafke en Tim deze pracht en praal te tonen trokken we het voorbij weekend ver weg uit Marseille. We hadden een zwaar programma voor de boeg: Nice, Menton, Monaco, Biot en Cannes. Om goed uit te rusten 's avonds logeerden we in het technologiepark van Sophia Antipolis.

Het begon allemaal een beetje nat in Nice, nadat Jonathan zich als een echte fransman via de kustweg de stad had binnengedrongen en uiteindelijk een parkeerplaats gevonden had konden we deze stad verkennen. En Nice is best nice te noemen. De oude stad, la coline, de haven, de vlooienmarkt, ... we hebben het allemaal gezien. En uiteraard mochten de ijsjes van Fenicchio niet ontbreken (al heeft niemand zich durven wagen aan tomaat-basilicum ijs). De volgende dag namen we de trein in Menton om zo Monaco in stijl binnen te rijden. Paaseieren rapen in de dichtstbevolkte staat ter wereld, het is eens iets anders. We namen deel aan de wissel van de wacht in Monaco-ville en gingen aperitieven bij Albert. Het moet gezegd zijn maria's werken hard, het marmer blinkt als een spiegel. Daarna trokken we richting het oceanografisch museum... als een vis in het water... fluo-water-beesten en zeepaardjes ze zwommen allemaal voorbij mijn telelens. Nog snel een gokje wagen in het casino van Monte-Carlo en de dag was weer geslaagd. Maandag was het hoog tijd om de zonnebrillen boven te halen, de paraplu's in de koffer te steken en te paraderen in Biot en over la Croisette in Cannes. Daarna konden we onze gasten nog eens trakteren in onze chateau en een zeer geslaagd weekend was weer maar eens veel te snel voorbij.