De voorbije twee weekends waren er om in te kaderen. Op 22 november bezochten we het 'Salon de vignerons de Marseille'. Voor 8 euro kan je van Frankrijks beste wijnen proeven... een wijdegustie ... dus wij daarheen! Nog voor we binnen waren sloeg het noodlot toe... we kregen van Madamme X snel twee vrijkaarten in onze handen gestopt. Na al dat geproef, gechambreer, gedecanteer en vooral gewring tussen de mensenmassa gingen we met een netto winst van twee wijnglazen en 4 flessen de metro op... ja in onze handen... de mensen keken wat vreemd, maar bon we hebben niet moeteb blazen :).
Dit weekend kregen we bezoek van een gangstertje, althans zo staat ze gesignaleerd in menig luchthaven gebouw... en ja hoor vrijdag viel de regen met bakken uit de lucht, maar eens het zonneke in huis geland was, klaarde de lucht in Marseille ook op. Vrijdagnammidag hebben wij nog braaf gewerkt, terwijl Ina de stad onveilig maakt... bijna was heel het metronetwerk ontregeld... ja het is dan ook geen touchscreen he dat je moet bedienen om een ticket te kopen. Ina had wel een iets-wat zware koffer bij, maar ze repte met geen woord over de inhoud ervan. Die inhoud hebben we zaterdagochtend uitgespreid gevonden over onze tafel. Ik heb bezoek gekregen van twee mannen zei ze. De verrassing was zeer geslaagd, meer nog omdat de Sint eigenlijk Frankrijk overslaat, dus wij waren heel blij met zijn blitsbezoek op n° 76 (ik wist al lang dat ik heel het jaar braaf geweest was). In de namiddag zijn we dan gaan "kerstmarkten" in Aix en Provence... daar horen natuurlijk de nodige kerstmarkt-gerechten bij. Schoenen, daar zijn we al langer naar op zoek. In de Mephisto winkel paste Jonathan gretig maatje, 7 tot 8 (met zijn kapotte sokken en met de hulp van een Hollandse dame) om vervolgens met het allerduurste paar naar buiten te lopen... en dan zeggen ze iets van vrouwen ;). Ik had minder geluk, ik vond mijn droompaar, maar de winkeljuffrouw had ze verkeerd geprijsd in de etalage (ja dat was wel een Frans madammeke), dus ik heb ze gewoon laten staan. Ik ben nog steeds trots op mijn actie! Zaterdagavond hebben we lekker gekookt en zijn we weggezakt in de zetel bij "mama Mia". Zondag stond de kerstmarkt en de Foire de Santons van Marseille op het programma... al heeft de regen toen voor de nodige verfrissing gezorgd.
Ina hebben we maandag uitgezwaaid op het station (we doen dat altijd om er zeker van te zijn dat onze gasten echt weg zijn :)). Maar haar avontuur was nog niet gedaan, lees even mee wat haar nog overkwam:
De terugreis was lachen hoor. Ik kom op de luchthaven, moest dan een half uurtje wachten voor ik kon inchecken en om 10 stond ik als eerste aan dat loket. Dan ben ik vrij snel erna door de douane geweest – waar ik btw weer alle alarmen liet afgaan maar soit – en dan zat ik een uurtje te vroeg aan gate 24 met een boekje en een koekje. 10 minuten voor boarding beginnen daar wat mensen onrustig te worden, er bougeerde niks en plots zat er een Franstalige dame naast mij die op hetzelfde uur en aan diezelfde gate een vlucht naar lissabon moest hebben. Tsja… dan stel je je vragen eh. Dus ik zo eens rondgekeken en wat mensen aangesproken en uitgelegd wat dat meisje me zei dus iedereen was daar al ongerust want idd er stopte een vliegtuig van portugal, daar zaten we… Ik samen met die gast naast mij naar zo een madam in een kostuumpje en we moesten ons vooral geen zorgen maken, twas verzet naar gate 23… Nu, logisch gezien komt 23 naast 24 maar welke nummer had de gate naast ons… 4! En dan zat er zelfs nog een glazen wand tussen waarop stond dat 20-23 niet toegankelijk was. Nu, niet alleen niet toegankelijk maar dus gewoon spoorloos eh! :o)) Ik dacht dat ik erin bleef want niet alleen hadden we al lang in het vliegtuig moeten zitten, we wisten zelfs niet waar naartoe. Komt daar ineens zo een sjofel klein ventje met een das naar die glazen wand gelopen, die trekt dat ding open en die maakt van nummer 4 nummer 23!! Hilarisch, Ilse, echt, je had erbij willen zijn. Nu, dan ging het snel, iedereen in die vlieger gestoempt en we zaten nog niet of we stonden al op de runway… En dan zijn we wonderwel idd gewoon op tijd toegekomen en tegen dat ik aan de bagage was, stond mijn valies al klaar.
Zo zie je maar, in ieder geval hebben we weer veel gelachen en vele meegemaakt...
Ilse en Jo
