Centre Bourse

Boonzwaar toelemoonde,

Een memorabele zaterdag, zeg dat wel.... we zijn gaan zwemmen in een naar lokale normen -volgens ons- zeer proper zwembad. Maar de dag werd alsmaar beter, het laatste weekend van de solden zijn aangebroken en we zijn dus een kijkje gaan nemen in de Centre Bourse met oa Gallerie Lafayette.... jaja de nafnaf winkel goochelde met extreem hoge kortingen, jammer van het kleedje waarvan de rits niet dicht ging, maar niet getreurd want ik heb alsnog mijn kast kunnen aanvullen met een stijlvol topje voor een spotprijs. Jonathan heeft het meer voor de huishoudafdeling en heeft beloofd de tefal cake-vorm deze week nog uit te testen. Morgen staat er hopelijk een wandeling op het programma, maar daarvoor moet de zon thuis zijn...

oooo revwaar

Les touristes.

Gisteren hebben we eindelijk een 'carnivor' gevonden, dat is een grote slagerij met een ruim vleesaanbod... joepie, we hebben meteen vlees voor de komende drie weken in de vriezer gestoken. Lach maar, maar dat is hier allemaal niet zo evident, Leentje (onze GPS) weigert ook maar elke trip naar de carnivor te herkennen. Dus wij met de metro, door een iets eigenaardige buurt dan te voet verder en dan snel snel in de winkel onze keuze maken, wat snel gedaan is want er is runds (in grote vieze plakken of gehakt met verschillende vet-percentages, varken idem, lams, kip en kalkoen), hoe dan ook, het vlees ziet er beter uit dan in de doorsnee supermarkt en de prijzen zijn ook iets portemonnee-vriendelijker. Voor onze veiligheid hebben we de bus teruggenomen, het was al donker en je weet nooit he. 's Avonds dan zelf wat vleesbereidingen in elkaar geknutseld, zoals snackroulade.
Nu ons appartement helemaal in orde is (nog een groot bed gekocht dit weekend, dat niet in de auto ging, grappig hoor, dan half uur aanschuiven om een levering te vragen... bellen ze nog om vroeger te mogen leveren als je met een volle kar in de carrefour staat, je zegt ja en je geplande zwembeurt kan je dan een week uitstellen...) konden we vandaag een uitstap doen. Eerst wilden we naar de Calanques, maar gezien het noodweer gisteren met windsnokken die ons meteen tot in België konden vliegen, leek het ons veiliger om in de stad te blijven. La bonne mere dan maar (notre damme de la garde), deze prachtige kerk is net gerenoveerd en is de trots van de stad. Ze ligt dan ook hoog en droog en je hebt een adembenemend zicht op de stad. En dan denk je daar zal het rustig zijn, niets is minder waar. Na een helling van 500m aan 50% en zo'n 200 trappen sta je boven, maar vergeet het dat je daar alleen bent in januari, toeristen genoeg met of zonder spleetogen en aan flitsende camera's geen gebrek. Kaarsen branden gaat ook en als je geen plekje voor je kaarsje vindt, blaas je gewoon dat van een andere toerist uit. Gelukkig was de architect al in Scherpenheuvel geweest en zijn er vele zij-kapellen waar kaarsjes gezet kunnen worden. Biensûre is er ook een shop waar allerlei heilige gadgets gekocht kunnen worden en vergeet zeker niet het restaurant te bezoeken als je in de buurt bent. Voor diegene die niet graag wandelen de volgende tip: voor een mooie glimlach verklappen wij graag de busnummers tot aan de voet van de kerk.

Nog veel plezier met de foto's en à bientôt

Ilse en Jonathan

De slaapkamer

De living

Marseille

We're connected

Hello brand new old world! Ilse en Jonathan zijn eindelijk weer in staat om vanuit hun appartement de wereld weer te volgen. Internet, telefoon en digitale TV zijn op minder dan een uur tijd geïnstalleerd en werken perfect. De thuisfronten zijn ondertussen al geterroriseerd met een veel te lang telefoongesprek, ik zuig internet al volop leeg (hoera limietloze verbindingen!) en Ilse haar oud beestje staat al een paar uur te piepen. Het enige dat nog ontbreekt om hier een fantastische spaghetti bolognese te hebben is een goeie tomatensaus.
Verder geen nieuws, mijn sollicitatie blijft wat hangen op mijn certificaat van equivalentie. Trage Franse papiermolens in combinatie met ongeduldige mensen = stress voor iedereen.

Tot héél binnenkort!

Water gezocht

... en gevonden. Gezien ik een osmotisch actief wezen ben, zijn we dit weekend op zoek gegaan naar water. En wat een succes. Op minder dan 1 km van onze voordeur bevindt er zich een prachtig 6 banen tellend zoetwater zwembad. Hadden we ook nog het geluk dat het zondagochtend bezocht kon worden gezien er een wedstrijd aan de gang was. Zalig, na 2 weken zonder, had ik hoogdringend wat chloor nodig. Wat de Franse zwemkunsten betreft is hier nog werk aan de winkel, slechte zwemtechnieken, platte pens-duiken en een labiele wedstrijdorganisatie werden op Zuiderse wijze gedemonstreerd. Maar als alles een beetje volgens plan verloopt kan ik elke zaterdagnamiddag gaan showen wat een Beringse tuimelaar allemaal kan. In de namiddag zijn we dan het zoute water gaan zoeken, (voor diegene met Aardrijkskundige problemen, Marseille ligt wel degelijk aan de zee). Nabij Parc Borély bevinden zich een paar stranden, met een aangenaam zeebriesje, jammer dat de zon op verplaatsing speelde, maar we weten ondertussen wat gedaan als je nood hebt aan een iets gezondere stadslucht.
Verder was het weekend vooral spannend, onze Belgische voiture werd betoeterd (tot 2 maal toe) dus hebben we de jacht op vlees maar gestaakt en hebben haar braaf op stal gezet.
Deze ochtend was het weer vroeg uit veren, bezoek aan de mutualiteit, bank en verzekeringskantoor, na 2,5 uur koersen in de stad heb ik geen papieren voor de mutaliteit want ze hebben een geboorde-acte nodig, hebben we geen visa-kaart, want dat duurt hier toch wel 2 weken voor die klaar zijn en konden we geen brandverzekering afsluiten omdat we die niet kunnen betalen zolang de zaken bij de bank niet in orde zijn..... grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr. Ik mis holle bolle gijs, die roept papier hier, en ze mogen die dringend eens naar Marseille sturen.
Verder alles naar wens hoor, laten we nu met z'n allen duimen dat Jonathan straks nog werk heeft, want zijn eerste live sollicitatie in Marseille zou wel eens een schot in de roos kunnen zijn. DUIMEN!!

Dikke kus X

travailler

Ik ben dan toch eindelijk aan datgene begonnen waarvoor ik naar Marseille kom, werken! Al kan ik nog niet veel doen, want er zijn geen muizen of er moet nog vannalles gekocht worden. Dus het is vooral me organiseren en me concentreren op het Frans, want ik voel me soms in het West-Vlaanderen van Frankrijk. En ze werken hier hard, doch er wordt veel gekletst... help ik kan er niet aan tippen. Van al dat kletsen loopt de temperatuur in onze bureau nogal hoog op, ik zit hier te puffen en dan moet ik er bij zeggen dat meesten hier hun ski-outfit hebben aan getrokken, maar ja ze vinden het dan ook veel te koud.
Verder heb ik SUPER nieuws te vertellen, sinds gisteren zijn Jo en ik de trotse eigenaars van een grote splinternieuwe, hagelwitte frigo met diepvries. Na een week zonder kan ik wel zeggen dat een frigo iets is om te koesteren... Een wasmachine hebben we ook ondertussen. Als alles een beetje mee zit, dan is ons appartement helemaal in orde als ik deze avond thuis kom. Dan hebben we een volwaardige T2 met keuken, slaapkamer, badkamer, living en bureau.

*Jonathan neemt even over*
Eerder volslank dan dik in orde, aangezien de inhoud van enkele dozen nog een definitieve plaats moet krijgen, maar verder staat alles ongeveer op zijn plaats. De wasmachine heeft gedraaid zonder lekken (ze maakt wel véél lawaai) en de frigo draait lekker fris. De zon blijft ondertussen overdag heerlijk schijnen, met temperaturen op ons balkon tot een zweterige 35 °C.

Het blijft voorlopig nog zoeken naar werk voor mij, maar de antwoorden beginnen toch al binnen te stromen (vanuit België leken mijn mails hier niet toe te komen).

Verder geen opzienbarende nieuwtjes meer, waarschijnlijk pas na dit weekend als we eens de stad deftig kunnen bezichtigen.

Een GSM is goed voor alles

Foto's maken, om maar iets te noemen.

Puinhoop in het Begijnhof, tijdens het inpakken.

Nog meer puinhopen...


Woensdagochtend in onze living, na het ontbijt. Merk vooral onze fantastische tafel in de vorm van een Ikea-doos. Design en recyclage!

Hoe den Franschman zynen automobiel tracht door het schneeuwtapijt te verplaetsen.

Winterse taferelen in het zuiden van Frankrijk...

Les petits belges sont arrivés...

...et il neige! Op één of andere manier is er in de bomvolle auto's toch nog wat Belgisch weer terechtgekomen, want sinds een uur of zeven deze morgen is het hier permanent aan het sneeuwen. Overal ligt er 20 à 30 cm sneeuw, in Carry (waar Marie-Christine woont) ligt het zelfs meer dan kniehoog. En ze zijn er hier absoluut niet aan gewend! In 1986 was het de laatste keer dat het hier zo gesneeuwd heeft.
Er is niet of amper gestrooid, waardoor auto's alle kanten opschuiven, bijna niemand gaat naar het werk of naar school (de levering van onze frigo en wasmachine is uitgesteld tot vrijdag), het is nog afwachten of onze twee andere afspraken vandaag doorgaan, etc.

We zijn blijkbaar nog altijd beter af dan jullie daar in het frisse België, want naar het schijnt vriest het stenen uit de grond (Leuven zal er mooi bijliggen, met al die kasseien).

Foto's van de winterpret en onze verhuis komen binnenkort, als ik er eens aan denk om ze op USB-stick te zetten.

Tot gauw

Verhuisd op zijn Frans

Voilà, de kogel is door de kerk of beter gezegd alles staat in ons appartement. Alles ja alles, drie volle auto's werden vakkundig ingeladen in België en georganiseerd uitgeladen in Frankrijk. De volgende ochtend kon Anne zich niet inhouden en is ze is als eerste aan de grote schoonmaak begonnen en met resultaat want zondagmiddag zaten we al in de zon (24° op het terras) cava te slurpen. Zondagavond was er reeds een leefbare ruimte zichtbaar. Het appartement is mooi gesitueerd, in de buurt is er een tramstation, een treinstation, een bakker EN een MC Donalds. Gisteren dan naar le centre commercial geweest, de IKEA, Saturn en sfr bezocht. Resultaat veel centjes kwijt, maar we hebben elk een nieuwe gsm, zo'n gewichtloos ding dat je er via koppelverkoop moet bijnemen (Leve proximus), nog een nadeel mijn handtas is te klein voor twee gsm's, maar dan moeten we gewoon een nieuwe handtas kopen :). Vandaag dan naar het labo en naar een bank gezocht, nooit gedacht dat het zo moeilijk zou zijn om je geld kwijt te geraken in Frankrijk of zeg maar bijhouden, want je betaalt hier voor bijna elke uitgave die je doet, de afzetters, dus wacht maar Belgen als fortis BNP wordt zullen jullie het geweten hebben.
Ha, na een avond MC Do en een opgewarmde pizza kunnen we vanavond weer zelf koken, joepie spaghetti met saus à la Jonathan. Morgen dan weer een spannende dag want ik ga mijn eerste namiddag werken... en maar tot 16u30 want ik heb een afspraak bij de bank, jaja La douce France. Jonathan heeft zo ook wel spannende dagen, hij knutselt volop de IKEA pakketten in elkaar en zoekt werk.
Voor de fotoliefhebber: op de foto's van de verhuis is het nog even wachten, maar er zijn naar het schijnt prachtexemplaren gemaakt door mama Mia en papa Bernard.

Ter info momenteel is het hier ook koud (5°C), ze strooien zelfs zout (ze doen dat iets minder zuinig hier), maar onze voiture heeft nu een parking gekregen in het ziekenhuis met zicht op de chique auto's van de dokters :).

Dikke kussen: XXX