Toulouse II

bakstenen

Le Capitole

en ville

plein voor 'le capitole'

La Garonne

Toulouse I

De tijd raast voorbij, al drie weken zijn we terug aan het werk. Drie weken lang geen Franse fratsen, niets is minder waar. Maar ik leef al bijna twee weken uit mijn koffer. Ik werk sinds vorige week op verplaatsing, te Toulouse. En jammie dat is me nog eens labo zeg. Net zoals het labo in Leuven, is alles nieuw, de labosfeer is huiselijk en ... er wordt daar door 90% van het personeel gewerkt: de poetsvrouw dweilt, het technisch personeel roddelt minder, er wordt samen gegeten, er wordt wetenschappelijk overleg gepleegd en je hoort af en toe een vleugje Engels. Vorige week had ik mijn collega Delphine mee, en dat is mij beter meegevallen dan ik had durven dromen. Deze week mocht ik dan alleen terug. En nu is eindelijk het summum van mijn avontuur in aantocht: over een uurtje komt Mr. Cremer in steil (hij reist 1ste klas) aan met de trein. En ja hoor we profiteren ervan om hier samen even de stad te verkennen. Toulouse is de 'roze stad' (al vind ik het eerder de 'rode stad') omdat hier alles met baksteen gebouwd is... misschien dat ik me daarom zo thuis voel. Destijds keken de Fransen neer op de bakstenen van Toulouse, ondertussen is dat veranderd en het blijkt een eis om met baksteen te bouwen. Ja stedebouwkundige goedkeuringen het is overal hetzelfde...

Mijn laatste eenzame uren in Toulouse waren anders wel spannend, een of andere pipo kwam tot twee keer naar mij toe en wilde van mijn quiche proeven, toen ik weigerde probeerde hij me mee te lokken om munt thee te drinken... jakkes gelukkig lust ik geen thee... Ik, die dacht nog even alleen te wandelen, repte me maar naar mijn hotel. En mijn derde verblijfplaats heb ik zelf mogen kiezen (en ook betalen), maar er is geen tapijt, het internet werkt, er is warm water, het is proper en bovendien goedkoper dan de lokale hotels die 'de marché' mij opdringt. Een pluim voor mezelf, want na drie avonden romantische komedies kijken ben ik eindelijk weer verbonden met de wereld.

Hopelijk kunnen we jullie snel een visuele update geven van ons weekendje Toulouse.

à la prochaine,

Ilse (Jo zit nog in zijn luxe coupé)

Nos Meilleurs voeux

Vooreerst wensen wij jullie het allerbeste toe voor 2010, daarbij horen gezonheidswensen, vrede-wensen, verliefde-wensen, sport-wensen, artikel-wensen, zwembad-wensen EN Franse wensen. Deze laatste categorie zal wel niet dadelijk uitkomen maar ooit zullen ze bij jullie geraken ;).

Wij hebben een reuze- fantastische, overal warm onthaalde typisch Belgische wintervakantie achter de rug. Helaas was er tijd te kort en heeft niet iedereen kunnen meedoen aan het 'hoe krijgen we Ilse en Jo vet in 2 weken' - programma. Maar ik moet zeggen het was de moeite, en de weegschaal vergeeft ons momenteel de nodige porties frieten, taartjes, lekker vlees, wijn, champagne ... jammie... vanaf nu terug Franse kost... en Bourgondië ligt dan wel in Frankrijk, de Bourgondiërs zijn volgens mij een Belgische stam :).

Eergisteren mochten we België met gemengde gevoelens verlaten. Wij zijn met de nodige vertraging goed en wel in Marseille geraakt. Net bij het boarden begon het toch wel te sneeuwen zeker... Dus wij mochten wel op tijd instappen, maar om 21u15 maakte de piloot ons duidelijk dat we naar het de-ice platform moesten om veiligheidsredenen en dat we dan zo'n 20 min vertraging zouden hebben. Die 20 min zijn er op Franse wijze een gans uur geworden. Dus het was 22u toen we de lucht in gingen. Leuk want dan zouden we landen om 23u30 en een metro konden we zeker niet meer halen maar de laatste tram zou rijden om 24u30... dus we hadden al min of meer besproken om met de taxi naar ons appartement te gaan. Landen hebben we uiteindelijk al om 23u15 gadaan, maar voor je uit zo'n vliegtuig bent is het toch al gauw 23u30. Dan de bagage... daar hebben we deze keer ook nog eens een kwartier op moeten wachten. Dus snel naar die navette en ik denk dat we ook zo ongeveer de laatste navette hadden. jeu... om 24u20 komen we dan aan in Saint Charles... een beetje ronddraaien, en twijfelen tussen tram en taxi. Voor de taxi stond wel 50 man aan te schuiven en er stond 1 (ja je leest het goed) taxi klaar... ik had geen zin om zo laat nr. 50 te trekken dus de man van de security legde ons uit dat de tram maar 5 min stappen was en dat we de laatste net zouden halen. In 5 min waren we er net en twee min later kwam de allerlaatste tram aangereden en zo waren we om 1u in ons stulpje. Het goede nieuws is wel dat het hier beduidend warmer is dan in België... geen hoedje noch handschoenen nodig voor de moment, maar het is ook wel bewolkt, althans zo was het gisteren. Vandaag heeft de Franse weergod gezien dat die twee Belgen terug in het land zijn en ja hoor... er is een kans op sneeuw dit weekend. Die Fransen worden nu al zot bij de gedachte alleen.

Enfin op de werkvloer is het dadelijk back to reality, Jonathan mocht weer ploeteren tussen de HIV en roddeltante Monique is al in actie geschoten... tjaaaa ik kan het al bijna niet missen. Verder heeft een collega die blijkbaar praktiserend moslim is, zich vergrepen aan de chocolade Antwerpse handjes die ik had meegebracht... tja Allah straft onmiddelijk als je veel te snel dingen in je mond steekt.

Haaaaaaaaa nu is het uitkijken naar de het verloop van de eerste werkweken en dan kunnen we weer volop onze avonturen online posten...

Be hungry, stay curious and focus from time to time on this site...

and we'll serve you the best France can give ;)