La neige...

De nacht van donderdag op vrijdag viel er enkele mm sneeuw en dat betekent gieren, lachen en brullen voor ons. Gisterenochtend waren we getuigen van krab-partijen, bleven de helft van onze collega's thuis of verschenen de dappersten op het werk in ware moonboot outfit. De hele voormiddag werd er dan gekakeld over de bussen die vastzaten, mensen die uitgleden op de stoep (toegeven aangevroren sneeuw is glad), hun winteroutfit, hun voorraad zout die ze meegenomen hadden en hun plannen om 's avonds heelhuids thuis te geraken. Wij stonden er bij en keken er naar.

Il y a du boulot

Zondag, 9 januari, ik neem de TGV naar Brussel. 5,5 uur verveling, Clive Cussler is mijn beste vriend. 's Avonds waterzooi, om het gemoed te sterken. Een drupje ethanol erbij, jum.

Maandag 10 januari. Eerste sollicitatiegesprek om 11 uur. Goed op tijd, maar het verkeer had toch niet drukker mogen zijn. Het lijkt wel de Inquisitie, 1 tegen 6. Hoorde ik daar het knetteren van de brandstapel al?

Tweede sollicitatiegesprek om 14 uur. Ik ben twintig minuten te vroeg. Geen probleem, die stoelen zijn comfortabel genoeg. Een beetje te warm wel.

Vijf na twee, het gesprek begint. Een knus lokaaltje met zetels. 1 tegen 3 deze keer. Na een kwartiertje is het al voorbij. Maakte ik wel een goeie indruk? Twijfel...

Dinsdagavond 11 januari. Na meer dan 6 uur tweede klasse op de TGV ben ik eindelijk thuis. Een mailtje staat te blinken in mijn inbox. Of ik het aanbod van het tweede sollicitatiegesprek aanvaard?

Ja hoor, jullie lezen het goed. Ik heb sinds deze week uitzicht op werk aan de KUL, te beginnen op 1 maart 2011. Een van onze grootste zorgen is van de baan, nu moeten we enkel maar verhuizen!

Toulouse anno 2011

De voorbije week was het weer zover, ik mocht weer een weekje in deze mooi bakstenen stad vertoeven samen met Delphine. Dat laatste valt mee hoor... ze is gewoon soms laks, wandelt te traag naar mijn goesting, en spoelt de WC na haar nachtelijk bezoek nooit door. Deze keer hadden we een hotel dat net gerenoveerd was, dus alles proper, geen electrische WC toestanden en WiFi! We hebben er gewerkt, maar ook enkele culinaire hoogstandjes mogen proeven. Bovendien begonnen de solden en hadden we een vrije voormiddag, dus waarom ook niet. Een mens moet het onaangename verzachten met een bankkaart... :). Delphine heeft dat nogal letterlijk genomen, de Galerie Lafayette in Toulouse sloot na haar bezoek de deuren.

Un Ch'ti à Marseille

Vorige week vrijdag hebben we eens iets totaal anders gedaan, iets nieuw, hip en gevaarlijk. We trokken na 21u naar het theater 'La grande comédie' aan het einde van de vieux port. Aurélia had goedkopere tickets versierd voor een stuk dat ons best te pruimen leek: 'un ch'ti à Marseille'. Het stuk was ronduit geweldig met de nodige clichés: stadsbediendes die van de ene koffiepauze naar de andere leven, dubbel parkeren en pastiskes drinken à volonté... Er werd door de regie zelfs voor wat extra sfeer gezorgd toen bleek dat de beruchte Ricardfles wel degelijk het echte spul bevatte. Ook Alanis Morissette was van de partij. En last but not least toen er verteld werd dat elk bedrijf een ambetante doos in huis heeft die Marie-Christine heet, lagen we strike van het lachen :).

Aftellen

Vooreerst onze beste wensen met een top 5 voor 2011:

* goede gezondheid

* eindeloze liefde

* voldoende geld

* plezier in de kleine dingen des levens

* veel zon voor een spetterende zomer

Voor ons is het aftellen nu echt begonnen, nog 44 keer slapen en we mogen een 19 kuub grote camionette inladen met onze spullen. Het gevoel is dubbel, maar op een dag als vandaag kan het niet rap genoeg daar zijn. De Fransen stellen mij teleur, omdat ze mijn verse neuzekes blijkbaar toch niet lekker vinden of te zoet, ze bijten er in en leggen het neuzeke dan aan de kant. En mijn tweede reden weegt zwaarder, ze hebben vandaag zwaar op mijn tenen getrapt. Toen Bernadette zei dat de Fransen massaal naar de Belgische universiteiten trekken omdat het er makkelijker is. Hier zijn er voor elke opleiding pre-selecties daarom wordt er geconcludeerd dat het bij ons makkelijker is en dat het niveau dus niet te vergelijken valt. Dan begin je toch te koken binnenin... Ik denk dat er net geen stoom uit mijn neusgaten kwam. Want jullie moeten weten, het systeem hier is nogal achterbaks. De selectieprocedure kan je makkelijk passeren door een jaartje naar een dure privéschool te gaan die je klaarstoomt om het concours te halen... Dus kinderen met rijke ouders hebben een streepje voor. Maar ik heb nog maar eens op mijn tong gebeten en voor de redding der blogspot gekozen om af te koelen.

Nog 44 keer denk ik dan!