Het kleinste kamertje...

Iedereen kent ze wel, de Franse toiletten: een gebouw aan een 'aire' langs de autosnelweg. Je stopt er maar zodra je de motor afzet heb je al spijt van je gekozen picknick-plaats. Want naast picknicken is het ook het moment voor de sanitaire pauze. En daar wringt het nu... je volgt je neus en opent de deur van zo'n befaamd "Frans toilet" en de tijd staat letterlijk stil. Voor je zie je niks, ah nee het situeert zich op de begane grond. Je ziet een gat en daarnaast twee aangepaste tegels waar je eigenlijk je voeten op moet plaatsen maar zelfs je schoenen om 'den hof ' mee te doen wil je dat niet aandoen. Dus voor alle veiligheid begin je je broek tot aan je neus op te rollen en dan ineens zie je die twee reusachtige handvaten (ik verzeker je, labo handschoenen zijn een must in je wagen). De beweging of turnoefening die dan volgt laat ik aan jullie verbeelding over... ik heb in ieder geval bedankt en verkoos 2 uur later een toilet van de beschaafde wereld in Toulouse city. De shock kwam echter 2 minuten na het verlaten van dit lokaal etablissement. Mijn bazin en chauffeur van dienst vroeg wat ik vond van "les toilettes Turques". Verbaasd, maar eerlijk als ik ben heb ik haar uitgelegd dat wij Belgen dit soort kamertjes "Franse toiletten" noemen en om de eenvoudige reden dat Frankrijk er in overvloed heeft. Ik heb er dan nog aan toegevoegd dat mijn uitgebreide excursies in en rond Europa mij tot op heden altijd naar gestandardiseerde toiletten gevoerd hebben. Haar antwoord was echter dat er zo nog vele toiletten zijn in Marokko??? De logica ontging mij volledig, maar ik werd hoe dan ook voor mijn eerlijkheid gestraft: 2u auto, 2u lunch en 2u meeting later vertrokken we terug naar Marseille. Weer die 4 uur durende autorit en ja hoor weer had ik het voorrecht om zo'n pre-historisch kunstwerk van naderbij de bezoeken...

Vanoudenhoven en Kim.

Je m’appelle Ilse, je suis flamande
Écoutez bien, c’est important
J’ai 28 ans et je te dis :
Woo woo j’aime Cassis
J’aime Cassis, et N. Sarkozy

De Dinar à Annecy
Mailhac, Gordes et Nîmes aussi
Mais au total, c’est sure et vrai
J’aime les Français !

J’aime, j’aime Cassis !
et Nicolas Sarkozy !
J’aime, j’aime Cassis !
Vous êtes tous mes amis !
J’aime, j’aime Cassis
Ne m’en veuillez pas
Je suis né comme ça !
J’aime, j’aime Cassis

Saucissons, jambons, pâtés
Beaucoup, il y en a
Je mange PAS !
Les Marsaillais sont pas faciles
ils sont surtout un peu fragiles
Les meilleures frites
Je vous jure : Baraque frigale !
à La Fac, Baraque Frigale !

Les vins sont pas du tout très chèrs
ça lui plait mon p’tit Cremer
Soit rouge, blanc ou rosé
regarde son nez !

J’aime, j’aime Cassis !
et biensure mes amis !
J’aime,j’aime Cassis !
parmis monsieur Sarkozy !
J’aime,j’aime Cassis
Ne regardez pas,
Je suis nu comme ça
J’aime,j’aime Cassis

De la mer, Meuse et Rhône
Je ne bois pas
Je bois…du coca !

Je vais te dire quelque chose
Il y a une fille grandiose
Je reste presque « woordeloos »
C’est notre première amie
Carla Bruni

Les français sont nos héros
Il y a Monet, Manet et Cau
Mais je vois que du jalouzie
pour MC Alessi !

J’aime,j’aime Cassis
et Nicolas Sakozy
J’aime,j’aime Cassis
Une épreuve de nos Guy
J’aime,j’aime Cassis
Je suis pas C. Bruni !
J’aime,j’aime Cassis
Je suis « ribbedebie »
J’aime,j’aime Cassis
Pour finir encore une fois
Et au ralenti
J’aime Cassis !

Op de tonen van

M&Ms

Dag lieve lezers,

De voorbije week heeft Jonathan eindelijk zijn Muffin kunnen eten... patiënt n° 100 werd geprikt en zijn staal werd nauwkeurig geanalyseerd. Omdat ik mijn muffin-saboteer campagne (wilde iedereen oproepen om muffins te gaan kopen, zodat de kans bestond dat Jonathan er geen meer had) niet doorgevoerd heb, werd ik zelfs beloond met zo'n chocolade caloriebom.

We hebben eens een super rustig weekend achter de rug... We zijn amper onze zetel uit geweest en toch heeft de stress Jonathan bijna een hartaanval bezorgd. Om mij te plezieren voerde hij mij naar Plan de Campagne, het grootste openlucht shoppingcentrum in Europa... en ja daar was het druk, zo druk dat Jonathan na de afrit van de autosnelweg gewoon rond het rondpunt draaide en terug wegreed. Dan maar even naar de decathlon en c(s)haussland, die laatste was een tegenvaller van formaat.

Vandaag niet veel meer uitgestoken: we hebben gepoetst, gesport, het mafia war imago wat opgeblonken (Jonathan zijn nieuwe bezigheid op facebook...) en getekend. Ja ik moet wat bekennen: ik heb kabouters gekleurd op de website van studio 100... leuk!!!

Om jullie te plezieren deel ik nog eens een superleuke commercial van op TV mee: De nieuwe reclame van M&Ms... zalig! Beeld je in een rode M&M zit aan tafel en hij maakt nauwkeurig hoopjes met een gelijk aantal M&Ms (de winst van de pokeravond)... komt daar ineens een tweede M&M aanlopen en poef, hij grabbelt met zijn hand door de hoopjes en alle M&Ms liggen weer door elkaar. Weg mooie hoopjes. Ik krijg elke keer tranen in mijn ogen van het lachen en denk dan aan die keren dat ik een lego-toren van broer lief deed instorten. Er zit dus toch iets duivels in mij. :)

Tot slot wil ik iedereen even op de hoogte houden van de huidige weersomstandigheden. Ik krijg nl via mail vaak de vraag hoe warm het nog is. Wel, voorlopig is het hier overdag nog steeds 25 à 30°C, 's morgens om 8u is het meestal 20°C. We hebben wel al enkele onweders moeten dulden. Meteo France verwacht wel een daling van de temperatuur (maxima rond 23°C), maar ik heb daar nog niet veel van gemerkt, deze middag was het volgens mijn thermometer 45° in volle zon... maar ik denk dat hij koorts heeft... mexicaanse griep waarschijnlijk.

Zonnige groeten... :)

Inimini

Een nieuw weekend en een nieuwe bezoeker meldden zich aan. Het was bij deze de jongste en de eerste met TGV-komende meid die we konden verwelkomen in ons Chateau.

Na een rit van 5u en 30 min werd Ine (het pedagogisch verantwoord drankorgeltje uit West-Vlaanderen, al heeft ze die Zuid-Afrikaanse gewoonten blijkbaar afgezworen) meteen met de realiteit geconfronteerd: de wet van de sterkste geldt ook bij de ingang van metro. Het draaipoortje aan de ingang was er niet van overtuigd of ze wel een citytrip verdiend had na 30 min brossen, na twee pogingen werd ze toch nog toegelaten in de duistere kanalen van de metro. De kok had voor die eerste avond een uitgebreid menu voorzien. Er werd gegeten, gedronken, gelachen en nogal diep in de klok gekeken...

Zaterdagochtend bezochten we naar aloude traditie de markt en daarna trokken we met picknick en al de Calanques in voor een stevige wandeling en een frisse duik in het nog steeds zeer aangename water. 's Avonds was het thema nogal Grieks getint en nadien werden de alcohol levels op peil gebracht met een verfrissende cocktail.

Deze ochtend deden we nog een speed-sessie 'klassiek toerisme'. En om 13u30 gingen we naar Saint Charles en konden we Ine op de TGV zetten nadat we met eigen ogen gezien hadden dat de bar van de trein bijgevuld was.

We hebben weer een superleuk, veel te kort, lekker warm en bij-gebruind weekend achter de rug EN een frigo vol met Belgische pralines.

(Er is mogelijk een loopje genomen met de realiteit, nvdr)