Adembenemend...

Vrijdag 17 april... een drukke dag op het labo amper tijd om de tijd in de gaten te houden... ineens brrrr brrr brrr in mijn broekzak. Bericht, ik zit op de bus... aaaaaaaaaaaaaaaaaaah nu al, ik geef een laatste snok aan mijn pipet, kuis routinegewijs de flow uit en haast me naar St. Charles ... In de metro realiseer ik mij dat de laaste 10 min op een zwart gat lijken... heb ik de vacuum-pomp uitgezet, staat het waterbad nog aan, zitten de cellen wel in de incubator..... RELAX, Jonathan zit nog op zijn werk, die gaat wel een kijkje nemen... In het station is de Navette nog niet toegekomen, gelukkig ik ben voor de gast ter plaatse. Vijf minuten later vliegt Ina me om de nek... en sleurt ze haar 16 kilo zware bagage de bus uit. Haar eerste ervaring met Marseille moet er een worden om U tegen te zeggen... jammer maar helaas wordt ze al snel met de realiteit geconfronteerd... de lift hier werkt niet... dus die 16 kilo hebben we 6 verdiepingen hoog gedragen. De koffer gaat open en daar liggen ze dan... de paaseitjes, de rode curry en de kriekjes... als kinderen die hun moeder lang gemist hebben of opgekeerd heb ik ze ontmanteld en netjes in onze placard gezet... Maar het is nog niet gedaan, Ina heeft nog een handbagage vol met belgische "boekskes"...

Zaterdag 18 april... zoals altijd trekt Jonathan naar de bakker voor koffiekoeken, mmmmmmmm mijn arme is schat is helemaal uitgeput als hij terug boven is, maar het loonde weer de moeite. Tijd voor een stadsrondleiding, Ina had al snel door dat het dagelijkse leven van Marseille zich op de straatstenen afspeelt en aanschouwde maar al te graag de letterlijk adembenemende xxx... Enfin na een groet aan de ster van de quai des Belges (Mr. de inktvis) trokken we richting 'La Bonne Mère'. Adembenemend... Op de terugweg werden we getrakteerd op cabaret, Titti had er absoluut geen zin in vandaag, wij des te meer.... fagulo schreeuwde haar man nog! Geen tijd om de show af te kijken, we moesten naar de markt, de kathedraal, de Hagendas en uiteraard Galerie Lafayette. Tegen 18u liepen we daar elke met een halve kilo koffie in onze handen, de buit was binnen. En wij ook want Ina had vergeten eieren naar de clarissen te dragen, resultaat boem patat de hel brak los voor een half uur. Tijd om te dineren, voor de gelegenheid toch maar een nieuwe stek gaan zoeken, Le15... de reblonchonnade was heerlijk... een restaurant ei-vol en wij ook nadien. Na een klim van 6 hoog was het duidelijk slaaptijd.

Zondag 19 april... Tijd om de stad te ontvluchten, naar Cassis... met picknick en al bracht ons autootje ons goed en wel tot daar... adembenemend... Dit toeristisch stadje was best de moeite, om de regen te ontvluchten wilden we een nieuwe trend proberen, choco lepelen... We wilden Ina toch nog wat extra adembenemende beelden bezorgen... en hup Jonathan toverde ' de route des crètes' uit zijn paraplu... idd ADEMBENEMEND. Hij voegde er nog een regenboogje aan toe en we konden moe maar tevree terugkerne naar Marseille. Alsof dat nog niet genoeg was, hing hij zijn taxi-pet aan de haak en grabbelde zijn koksmuts uit de kast. Wij dames hadden alle tijd om te relaxen en keken naar disney's laatste oscar-winner. Het was heerlijk. Nog een dessertje en tijd om dodo te doen. Deze ochtend heb ik Ina dan hoogst persoonlijk terug naar de bus gebracht, ik had voor de gelegenheid die knappe chauffeur besteld. Wij kunnen met een leuk en prettig gevoel terug kijken naar het weekend. Wat hebben we toch weer gelachen.....