De tijd raast voorbij, al drie weken zijn we terug aan het werk. Drie weken lang geen Franse fratsen, niets is minder waar. Maar ik leef al bijna twee weken uit mijn koffer. Ik werk sinds vorige week op verplaatsing, te Toulouse. En jammie dat is me nog eens labo zeg. Net zoals het labo in Leuven, is alles nieuw, de labosfeer is huiselijk en ... er wordt daar door 90% van het personeel gewerkt: de poetsvrouw dweilt, het technisch personeel roddelt minder, er wordt samen gegeten, er wordt wetenschappelijk overleg gepleegd en je hoort af en toe een vleugje Engels. Vorige week had ik mijn collega Delphine mee, en dat is mij beter meegevallen dan ik had durven dromen. Deze week mocht ik dan alleen terug. En nu is eindelijk het summum van mijn avontuur in aantocht: over een uurtje komt Mr. Cremer in steil (hij reist 1ste klas) aan met de trein. En ja hoor we profiteren ervan om hier samen even de stad te verkennen. Toulouse is de 'roze stad' (al vind ik het eerder de 'rode stad') omdat hier alles met baksteen gebouwd is... misschien dat ik me daarom zo thuis voel. Destijds keken de Fransen neer op de bakstenen van Toulouse, ondertussen is dat veranderd en het blijkt een eis om met baksteen te bouwen. Ja stedebouwkundige goedkeuringen het is overal hetzelfde...
Mijn laatste eenzame uren in Toulouse waren anders wel spannend, een of andere pipo kwam tot twee keer naar mij toe en wilde van mijn quiche proeven, toen ik weigerde probeerde hij me mee te lokken om munt thee te drinken... jakkes gelukkig lust ik geen thee... Ik, die dacht nog even alleen te wandelen, repte me maar naar mijn hotel. En mijn derde verblijfplaats heb ik zelf mogen kiezen (en ook betalen), maar er is geen tapijt, het internet werkt, er is warm water, het is proper en bovendien goedkoper dan de lokale hotels die 'de marché' mij opdringt. Een pluim voor mezelf, want na drie avonden romantische komedies kijken ben ik eindelijk weer verbonden met de wereld.
Hopelijk kunnen we jullie snel een visuele update geven van ons weekendje Toulouse.
à la prochaine,
Ilse (Jo zit nog in zijn luxe coupé)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten