Iedereen kent ze wel, de Franse toiletten: een gebouw aan een 'aire' langs de autosnelweg. Je stopt er maar zodra je de motor afzet heb je al spijt van je gekozen picknick-plaats. Want naast picknicken is het ook het moment voor de sanitaire pauze. En daar wringt het nu... je volgt je neus en opent de deur van zo'n befaamd "Frans toilet" en de tijd staat letterlijk stil. Voor je zie je niks, ah nee het situeert zich op de begane grond. Je ziet een gat en daarnaast twee aangepaste tegels waar je eigenlijk je voeten op moet plaatsen maar zelfs je schoenen om 'den hof ' mee te doen wil je dat niet aandoen. Dus voor alle veiligheid begin je je broek tot aan je neus op te rollen en dan ineens zie je die twee reusachtige handvaten (ik verzeker je, labo handschoenen zijn een must in je wagen). De beweging of turnoefening die dan volgt laat ik aan jullie verbeelding over... ik heb in ieder geval bedankt en verkoos 2 uur later een toilet van de beschaafde wereld in Toulouse city. De shock kwam echter 2 minuten na het verlaten van dit lokaal etablissement. Mijn bazin en chauffeur van dienst vroeg wat ik vond van "les toilettes Turques". Verbaasd, maar eerlijk als ik ben heb ik haar uitgelegd dat wij Belgen dit soort kamertjes "Franse toiletten" noemen en om de eenvoudige reden dat Frankrijk er in overvloed heeft. Ik heb er dan nog aan toegevoegd dat mijn uitgebreide excursies in en rond Europa mij tot op heden altijd naar gestandardiseerde toiletten gevoerd hebben. Haar antwoord was echter dat er zo nog vele toiletten zijn in Marokko??? De logica ontging mij volledig, maar ik werd hoe dan ook voor mijn eerlijkheid gestraft: 2u auto, 2u lunch en 2u meeting later vertrokken we terug naar Marseille. Weer die 4 uur durende autorit en ja hoor weer had ik het voorrecht om zo'n pre-historisch kunstwerk van naderbij de bezoeken...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten