Een eerste werkweek zit er weer op en die was zwaar vooral op emotioneel vlak. 4 weken vakantie vol van warmte en liefde deden volledig vergeten dat er in het zonnige Zuiden andere regels gelden. 'Survival of the fittest' Want hoe breder de rug hoe beter, gelukkig heeft het zwemmen of het muurklimmen de nodige fundamenten gelegd voor een olifantenhuid, want de roddeltantes waren ook uit vakantie en hebben het deze week goed laten merken. Ik houd me sterk dat er hier een aantal rondlopen die groen zijn tot aan hun tenen, groen van jalouzie... Nu gelukkig heeft elke afdeling hier slechts 10% marsmannetjes en weegt dat niet op tegen het plezier dat je beleeft met de aardse collega's. En fit kan je inderdaad beter zijn, want De griep A teistert La France en dat wil zeggen dat rampenplan fase 3 klaar ligt. Alles wordt in gereedheid gebracht voor een mogelijke sluiting van 6 tot 8 weken van scholen, universiteiten en noem maar op... ah ja zelfs na 6 weken vakantie of meer wil menig Fransman alles uit de kast halen om toch maar niet te moeten werken. :)
Verder bleef alles bij het oude: Jonathan analyseerde er op los met de bloedstalen van zijn cohort en Ilse bracht haar eerste muizenoffers. Ook in buurt van Blancarde lijkt niets veranderd: de bakkerin schudt nog altijd het brood door elkaar, de honden zijn ook van de partij en onze krijsende buurjongen heeft jammergenoeg ook zijn stembanden nog. MAAR die andere bakker heeft een snijmachine gekocht en de bakkerin daar heeft een opleiding genoten in België denk ik want zoals het hoort steekt ze zachtjes de sneetjes brood in een zakje en overhandigt dat met een reuze glimlach... Een grote teleurstelling was gisteren de confrontatie met de redster van la piscine... het zwembad in onze hof, zeg maar, zal nooit meer open zijn op zaterdag, al het water is verhuurd aan de zwemclub... een dag van lokale rouw werd dan ook afgekondigd en Ilse stond al snel terug voor de deur met een droog badpak... Stilletjes groeit de wens naar het aanleggen van een eigen zwembad... een long pool, 1 baan, 25 m lang... Maar dat zal bij een wens blijven tenzij de research enkele verrassingen in petto heeft.
Volgende week wordt een spannende week, Jonathan tracht het record te breken van 11 patiëntenstalen, Ilse laat voor zich werken terwijl ze op congres belangrijke personen ontmoet en last but not least vrijdag krijgen we bezoek van straf Rafke... Voorlopig zijn de weergoden nog wat in de war want ze willen volgende week een waterparty organiseren, maar ik hoop dat ze tegen vrijdag toch hun beste beentje voorzetten.
Vele groeten vanop ons terras (met een fruitige Riesling in hand),
Ilse en Jo
Geen opmerkingen:
Een reactie posten